زمانی در فرانسه، کیف‌قاپی خیلی شایع شده بود. برای کنترل این وضعیت، سنگین‌ترین مجازات (گیوتین) وضع شد. یه مدتی هم واقعاً جواب داد و آمار کم شد تا این‌که به سرعت چنان زیاد شد که بعد از مدت کوتاهی، حتی از آمار قبلی هم پیشی گرفت. رفتن تحقیق کردن دیدن کیف‌قاپی توی مراسم گردن زدن نفر قبلی داره رخ داده! یعنی طرف می‌دید عاقبتش چند روز دیگه کجاست ولی بازم مرتکبش می‌شد؛ چرا؟ چون قبحش ریخته بود و دیگه باعث ترس نمی‌شد. می‌گفت من که به هر حال (چه با گرسنگی و چه با گیوتین) می‌میرم، پس حداقل سیر باشم و بمیرم! همون جا بود که فهمیدن، شدت مجازات به هیچ عنوان بازدارندگی نداره و راه درست اینه که فکری بشه تا اصلاً کسی نیازی به کیف‌قاپی نداشته باشه.

(حدود ۱۲ سال پیش این پست رو نوشته بودم؛ اون زمان هنوز امید داشتم حرفام فهمیده بشه. ولی الان؟ دیگه فهمیدنش به درد نمی‌خوره)